Мероприятие проведено в рамках Года единства народов России. В этот день студенты больше узнали о башкирских народных праздниках, связанных с природой. Праздники и обряды с древнейших времен были связаны с определенными моментами хозяйственной жизни народа, материальными условиями жизни общества.
Студенты познакомились с традициями башкирских праздников, такие как: Нардуган, Навруз, Каргатуй, Кукушкин чай, об осеннем празднике Сумбуля. Играли в обрядовые игры, желали хорошей погоды, урожайного лета, побольше дождя и солнца при ознакомлении с праздниками Грачиная каша (Каргатуй) и Кукушкин чай. Узнали о зимнем и летнем Нардугане, познакомились с традициями встречи этих праздников.

Наша библиотека присоединяется к литературному флешбуку «Читаем Мухитдина Тажи», посвященному 120-летию со дня рождения башкирского писателя М.Тажи. Организатор Флешбука — библиотека № 9 (модельная библиотека имени Даута
Юлтыя) МБУК «ЦБС» им. Н.Н. Зиминой МР Белорецкий район РБ.
Поэт вырос среди гор, на красивой белорецкой земле. В его сборниках встречаются стихотворения, посвященные горам. И сегодня мы представляем одно из них «Ямантау», написанное в 1957 году.
Это стихотворение — мгновение, остановленное в небе. Поэт летит над родной землей, видит Ямантау и жалеет, что он не парашютист- спустился бы прямо на гору и смотрел на нее бесконечно долго, сколько позволит сердце. И тут же перед ним оживает детство: леса, костер, река Инзер. Гора становится не просто вершиной, а ключом к памяти, к самому дорогому…

В апреле этого года исполнилось 120 лет со дня рождения классика башкирской литературы Мухитдина Тажи.
К юбилею Мухитдина Тажи модельная библиотека им. Д. Юлтыя МБУК ЦБС им. Н.Зиминой организовала литературный флешбук «Читаем Мухитдина Тажи», Наша библиотека присоединяется к флешбуку с целью познакомить своих читателей с талантами белорецкой земли.
Биография поэта. Тажи Мухитдин (настоящее имя и фамилия — Мухитдин Язарович Тажитдинов) (3 апреля 1906 года — 11 августа 1991 года) — башкирский советский поэт, писатель и переводчик. Мухитдин Язарович Тажитдинов родился 3 апреля 1906 года в д. Карталы (ныне входит в Ишлинский сельсовет Белорецкого района) в семье рабочего-лесоруба.
С 10 лет Мухитдин работал пастухом у местного бая. Начальное образование он получил в медресе деревни Азналино. Затем до 1924 года воспитывался в Серменевском детдоме.Публиковаться Мухитдин Язарович начал еще в 20-е годы прошлого столетия. В 1933 году вышли в свет поэтический сборник «Наша страна» и пьеса «У реки Ай». В 1935 году была опубликована книга очерков «Инзер» о башкирских лесорубах.

В том же году издана поэма «Плакучая береза», где художественно показывались быт и повседневная жизнь лесорубов, их борьба против угнетателей в дореволюционные годы. В своих стихах поэт воспевал радость коллективного труда, героику созидания нового общества. Произведения он подписывал псевдонимом «Мухитдин Тажи». С 1936 года являлся членом Союза писателей республики.
В годы войны вышли книги Мухитдина Тажи под названиями «Гнев и месть» и «Стихи», поэма «Джигит с Урала», в которых раскрывается величие подвигов советского солдата, защищающего свою Родину от захватчиков.
В послевоенные годы поэт также активно работал: были опубликованы поэтические сборники «Дыхание» (1954), «Избранные произведения» (1956), «Беспокойство» (1969), «Плакучая береза» (1972), «Голос гор» (1976) и повесть «Судьба Сагиды».
Мухитдин Тажи активно занимался и переводами с русского на башкирский язык. Он талантливо перевел повесть Елены Ильиной «Четвертая высота» о герое войны Гуле Королевой, пьесу Жан-Батиста Мольера «Лекарь поневоле», отдельные стихотворения Владимира Маяковского, Самуила Маршака, Агнии Барто, Абая Кунанбаева, Косты Хетагурова и других поэтов. О его жизни и творчестве имеются статьи в шестом томе Башкирской энциклопедии, на сайте «Литературная карта Республики Башкортостан», в справочниках «Писатели советской Башкирии» и «Писатели земли башкирской», Энциклопедическом словаре псевдонимов, Белорецкой энциклопедии.

В своих произведениях Мухитдин Тажи воспевал красоту родного края и созидательный труд. Одним из ярких стихов в его творчестве является «Завещание» (1964). В этом стихотворении он не хочет расставаться после смерти с родной землей, где родился и откуда набирался сил и творческого вдохновения, желая «…лишь бы сам я стал частицей этой вот земли…». И дальше он продолжает:

Мне не нужно камня на могилу…
В пору холодов и в летний зной
Белая плакучая береза
Пусть шумит ветвями надо мной
Пусть она на берегу Инзера
В дни, когда навеки я засну,
Вольно гонит раннею весною
Корни вглубь, а листья – в вышину.
Плакучая береза из этого стихотворения-завещания перекликается с другой плакучей березой из одноименной поэмы «Плакучая береза» (1972). Мухитдин Тажи всем своим сердцем любил свою малую родины, потому и остался на веки в памяти людей, живущих здесь. Много взрастила земля белорецкая талантливых людей, среди них и Мухитдин Язарович Тажитдинов.

Библиотека с.Кагарманово присоединяется к литературному флешбуку «Читаем Мухитдина Тажи», посвящённому 120-летию со дня рождения башкирского писателя М. Тажи и предлагает к прочтению книгу «Тажитдинов Мухутдин Язарович. Избранное: стихи и поэмы» — «М.Тажи. Һайланма шиғырҙар, поэмалар».

📚 Китапта Мөхөтдин Тажиҙең төрлө йылдарҙа яҙылған шиғырҙары һәм «Кашай», «Тәлгәш ҡайын», «Юғалған һалдат», «Урал егете», «Ҡайтҡан шатлыҡ», «Ҡорҙаштар һәм дуҫтар» исемле поэмалары индерелгән.

ҫәрҙәрҙә XX дәүерҙең ваҡиғалары, ысынбарлыҡтың төрлө яҡтары һүрәтләнә. Ватанға һәм партияға мөхәббәт, халыҡтар дуҫлығы, тыныслыҡ өсөн һәм коммунизм өсөн көрәш — төп темалар. «Ватан хаҡында һүҙ», «Минең телем», «Яңырғандар ерҙәр, исемдәр», «Мин ҡул ҡуйҙым» һәм башҡа шундай шиғырҙары быға миҫал.
Төп әҫәре «Тәлгәш ҡайын» поэмаһында автор революцияға тиклем башҡорт хеҙмәтсәндәренең ауыр тормошон, рус колонизаторҙары һәм үҙ бай-тархандары тарафынан иҙелеп йәшәүҙәрен, быға ҡаршы халыҡтың башта стихиялы сығыштарын, аҙаҡ аңлы, революцион көрәш юлына баҫыуын Илмырҙа, Аҫылбай, Таңсулпан кеүек образдар аша һүрәтләй. Күҙ алдынан XX быуат башындағы революцион ваҡиғалар, беренсе донъя һуғышы, Февраль революцияһы көндәре теҙелеп үтә.
М. Тажи әҫәрҙәре үҙенсәлекле «тере картиналар», улар ваҡыт һәм кеше хәтеренең ҡиммәте тураһында уйланырға мәжбүр итә.

Яҙ
Тәҙрә астым.
Яҙғы йомшаҡ һауа
Ташҡын булып инде бүлмәгә.
Япраҡ йәйеп, гөлдәр
урғып килгән
Яҙғы йомарт нурға үрләйҙәр.
Баҡсаларҙа,
Тәҙрә төптәрендә
Хуш еҫ бөркә алһыу сирендәр,
Йәш юкәләр,
зифа аҡ ҡайындар
Бөҙрә тәлгәштәргә төрөнә.
Ер йәшәрә.
Йәшел бәрхәт булып,
Тимгелләнә уйһыу, үҙәнлек.
Яҙ күркенә уралып,
зәңгәрләрнә
Урал тауҙарының түбәһе.
Шатлыҡ урғый кеше күкрәгендә,
Юҡ шатлыҡтың сиге, ярҙары.
Ташҡын һымаҡ шаулап,
гөрләп килә
Беҙҙең күркәм ғүмер яҙҙары.
1951.

Библиотека д.Кузгун –Ахмерово присоединяется к литературному флешбуку «Читаем Мухитдина Тажи», посвящённому 120-летию со дня рождения башкирского писателя М. Тажи.
Әхмәр китапханаһы «Мөхөтдин Тажины» уҡыйбыҙ тигән әҙәби флешбукка ҡушыла.
Билдәле башҡорт шағиры Мөхөтдин Тажи 1906 йылдың 16 апрелендә Башҡортостандың Белорет районы Кәртәле ауылында урмансы ғәиләһендә тыуа.тәүҙә ауыл хәлфәһендә бер ҡыш һабаҡ ала,аҙаҡ үҙҙәренә ҡырҡ –илле саҡрымдағы Мышы (Азналкин) мәҙрәсәһендә өс йыл уҡый.Үкһеҙ етем ҡалған бала байҙарҙа ялсылыҡта йөрөй,ҡаҙаҡ далаларында ҡуй көтә,һуңынан сермән балалар йортона килеп юлыға.
1929 йылда Өфөләге Башҡорт педагогия техникумын тамамлағас,република гәзиттәре редакцияһына урынлаша,1934-36 йылдарҙа башҡорт дәүләт педагогия институтында уҡый.1937-54 йылдарҙа Тарих,тел ҙәм әҙәбиәт институтында, радиокамитетта эшләй.1954-57 йылдарҙа Мөхөтдин Тажи – «Әҙәби Башҡортостан” журналы хеҙмәткәре.

М.Тажи егерменсе ийылдар аҙағында матбуғатта шағир һәм очеркист булып сығыш яһай.1933 йылда «Беҙҙең ил” һәм “ Әй буйында” китаптары донъя күрә.Октябрь революцияһына тиклем етемлектә ,яланғаслыҡта көн күргән шағир,әлбиттә социалистик революцияһын данлай,яңы королошто хуплай,азат хеҙмәткә мәҙхиә әйтә.Был яҡтан уның 1934 йылда яҙылған “Тәлгәш ҡайын” поэмаһы айырыуса әһәмиәтле.50ү60-сы йылдарҙа автор был поэмаһының 2-3-сө китаптарын яҙҙы һәм киң эпик-драматик пландағы өс киҫәкле ҙур әҫәр (триптих)ижад итте.
М.Тажи урмансылар,эшселәр тураһында поэмалар яҙҙы.Улар араһында урал егете тигән әҫәре билдәле.
Бөйөк Ватан һуғышынан һуң шағирҙың “Һулыш”, “Һайланма шиғырҙар һәм поэмалар”, “Уйланыуҙар китаптары” баҫылып сыҡты.Уларҙы тыныс тормош,фиҙакәр хеҙмәт һүрәтләнә,кешегә маҡтау йырлана.
1964 йылда Мөхөтдин Тажиҙың “Сәғиҙәнең яҙмышы” исемле повесы баҫылды. Шағирҙың балалар әҙәьиәте һәм тәржемә өлкәһендәге хеҙмәттәрен дә билдәләп үтеү фарыз.Ул Маяковский ,Коста Хетагуров,Абай Ҡонанбаев,С Маршак,А барто әҫәрҙәрен башҡорт теленә ҡайтарҙы.Мөхөтдин Тажи ғүмеренең һуңғы йылдарында үҙ заманы,быуындаш бауырҙаш ҡәләмдәштәре тураһында иҫтәлектәр ҙә яҙҙы.
Китапханала шағирҙың 1934 йылда яҙылған «Тәлгәш ҡайын» поэмаһы бар. Был поэмала башҡорт халҡының социаль аңы уяныуы, байҙарға ҡаршы стихиялы көрәшкә күтәрелеүе сағыла. Әҫәр халыҡ ижадын оҫта файҙаланыуы менән дә үҙенсәлекле. Ватан һуғышы йылдарында яҙылған әҫәрҙәре араһынан «Урал егете» поэмаһы (1941) айырыуса иғтибарға лайыҡлы. Бында шағир Александр Матросов ҡаһарманлығына оҡшаш күренештәрҙең совет йәмғиәте өсөн тәбиғи икәнен күрһәтте.

Библиотека №49 присоединяется к литературному флешбуку «Читаем Мухитдина Тажи», посвящённому 120-летию со дня рождения башкирского писателя Мухитдина Тажи.

✅Организатор акции библиотека № 9 (модельная библиотека имени Даута Юлтыя) МБУК «ЦБС» им. Н.Н. Зиминой МР Белорецкий район РБ).

ЧитаемМухитдинаТажи #КультураБелоречья #БиблиотекиБелоречья

Библиотека с. Исмакаево присоединяется к литературному флешбуку «Читаем Мухитдина Тажи», посвящённому 120-летию со дня рождения башкирского писателя М. Тажи и предлагает к прочтению его рассказы.
Исмаҡай китапханаһы «Мөхөтдин Тажины» уҡыйбыҙ тигән әҙәби флешбукка ҡушыла һәм яҙыусының хикәйәләрен тәҡдим итә.
Күңелгә ятышлы «Зөбәржәт», «Мәрхәбә ханым», «Юғалған ата» хикәйәләрен уҡып сыҡтым.

Яҙыусы «Юғалған ата» хикәйәһендә улын, ғаиләһен ташлап, ҡасып киткән атайҙар тураһында һүҙ алып бара. «…Улар урындарынан торҙолар, Ҡәҙерғол Зәйнәпте ҡултыҡлар алды. Ҡуҙғалып китергә генә тигәндә, теге ҡатын сирень ҡыуаҡтары артынан атылып килеп сыҡты ла уларҙың юлына арҡыры төштө һәм, балаһын алғараҡ баҫтырып:
—Улым, бына атайыңды таптыҡ! — тип йән асыуына ҡысҡырып ебәрҙе лә Ҡәҙерғолдо күкрәгенә төртөп эскәмйәгә кире ултыртты, — Мә улыңды ал, ул һине дүрт йыл буйы зарығып көттө. Улым, атайыңдың алдына ултыр, муйынына аҫылын. Ә һин баланы бер ҡайҙа ла ебәрмә. Һөй, иркәлә, ул ата һөйөүен һағынған…»
Йәшлеген кәйеф-сафа менән үткәреп, ҡатынын, ғәзиз балаһын ташлап киткән ирҙәр хәҙерге заманда ла етерлек. Ундай атайҙар күңелемдә екһенеү, хатта ерәнеү тойғолары уята.